Podstawowe informacje o Wielkim Robinsie
Wielki Robin, also known as Erithacus regulus, jest małym gatunkiem ptaka z rodziny wrotków (Turdidae). Jego nazwa naukowa to Erithacus regulus. Jest znany ze swoich wyjątkowych cech i zachowania w środowisku naturalnym.
Podstawowe charakteryzacja Wielkiego Robina
Wielki Robin jest niewielkim ptakiem o długości ciała do 23 cm. Ma smukłe, zaokrąglone głowie Wild Robin z wydatną gardzielowo-bródkowatym obsadzeniem, białe policzki i brązowe wierzch uszu oraz na podbródku. Spód ciała ma ciemnobrunatny kolor ze złotymi plamkami pośrodku piersi i na górnej stronie ogona.
Zachowania Wielkiego Robina
Wielki Robin jest samotnikiem, toteż jego siedlisko i terytorium są zazwyczaj bardzo odizolowane. Chętnie wykorzystuje przepaście w skałkach czy pęknięcia drzew, a także gniazda opuszczone przez inne ptaki. Gatunek ten jest znany z swej niespostrzeżoności i niechęci do eksponowania swojej obecności.
Migracje Wielkiego Robina
Wielki Robin ma dwie populację: północną i południową. Pierwsza z nich migruje na bardziej ciepłe obszary w południowej Europie, m.in. do Hiszpanii i Portugalii, natomiast druga jest stała we wschodniej części Azji.
Habitat Wielkiego Robina
Występuje on głównie na niewysokich drzewach z koronami rozłożonymi w kształcie półkola lub trzcinowatej, np. topola osikowa (Populus tremula) i wilgotne łąki.
Żywienie Wielkiego Robina
Gatunek ten żywi się głównie owadami: mrówkami, pluskwiakami oraz zjadłymi plackami chruścikowatego (Orchesella cincta).
Zachowania rozrodcze i tarło Wielkiego Robina
Samiec śpiewa swój charakterystyczny piosenkę w okolicy swojego gniazda, a następnie trwańcząc przez kilka tygodni. Na jajko zaczyna się składa po 3-5 dniach od rozpoczęcia tarła.
Wielki Robin – zagrożenia i ochrona
Gatunek ten został wpisany do Czerwonej Księgi Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN). Zagrażają mu: utrata miejsca do karmienia, rosnące zniszczenia drzew, przeciągane czasopomiaru zmian w warunkach klimatycznych.
